BlogKurumsal iletişim
Seni neden CC'ye koydum?
Sabah gelen kutunuzu açıyorsunuz. Bir e-postada adınız Kime satırında değil, CC satırında. Okuyup geçmeli misiniz, yoksa sizden bir şey mi bekleniyor? Yanıt vermezseniz ilgisiz mi görünürsünüz, verirseniz araya mı girmiş olursunuz?
Bu soruların yanıtı e-postanın kendisinde değil, gönderenin niyetinde. CC alanı bir kişiyi yazışmaya ekler ama neden eklendiğini söylemez. Bu yazıda CC'nin dört farklı anlamına ve her birini alıcıya tek cümleyle nasıl anlatabileceğinize bakıyoruz.
Önce alanların anlamı
E-postadaki üç alıcı alanı, okuyan herkes için aynı soruyu yanıtlar: benden ne bekleniyor?
- Kime: E-postanın asıl muhatabı. Yanıt ya da eylem ondan beklenir.
- CC: İngilizce "carbon copy", yani karbon kopya. Bilgi sahibi olması istenen kişidir; kural olarak ondan eylem beklenmez.
- BCC: Gizli kopya. Diğer alıcılar onu görmez. Asıl kullanımı, birbirini tanımayan çok sayıda kişiye yazarken adresleri korumaktır; birini gizlice izletmek için değil.
Kurallar açık görünse de günlük yazışmada CC çoğu zaman bundan fazlasını taşır. Birini CC'ye eklerken genellikle dört nedenden birini düşünürüz.
CC'nin dört anlamı
1. Bilgilendirme. "Yazışmayı görmeni ve konudan haberdar olmanı istiyorum." En yaygın ve en masum neden budur. Bir projenin bütçesi değiştiğinde finans ekibinden birini CC'ye eklemek, ileride "neden haberim yoktu?" sorusunun önüne geçer.
Tek cümle: "Finans ekibimizden Selin Hanım'ı bilgi için ekliyorum; yanıt gerekmiyor."
2. Takip ve arşiv. "Konunun akışını izlemeni ya da ileride lazım olabilecek bir metni kaydetmeni istiyorum." Bir müşteriyle varılan uzlaşma, bir tedarikçiye verilen söz, bir sözleşme maddesindeki değişiklik aylar sonra yeniden sorulabilir. O gün CC'deki kişinin arşivi, kurumun hafızası olur.
Tek cümle: "Satın alma ekibini ekliyorum; teslim tarihini onlar takip edecek."
3. Görünürlük. "Yaptığım işin ya da bu yazışmanın başkaları tarafından da bilindiğini göstermek istiyorum." Görünürlük meşru bir ihtiyaçtır; emeğin ve verilen kararların görülmesini sağlar. Ama dört neden içinde en kolay yanlış anlaşılanı budur. Bir anlaşmazlığın ortasında yöneticiyi habersizce CC'ye eklemek, karşı tarafta "şikâyet edildim" duygusu uyandırabilir. Yöneticiyi eklemeniz gerekiyorsa önce kişiyle konuşun ya da nedenini metinde açıkça yazın.
Tek cümle: "Bölüm müdürümüzü de ekliyorum; projenin bu aşamasını birlikte raporlayacağız."
4. Yanıt ya da analiz beklentisi. "Konuyu okuyup bir özet çıkarmanı, bir taslak hazırlamanı ya da yorum yapmanı bekliyorum." Burada küçük bir tuzak var: genel e-posta görgüsünde eylem beklenen kişi Kime satırına yazılır. CC'deki birinden bir şey bekliyor ama bunu söylemiyorsanız, beklentiniz büyük olasılıkla karşılıksız kalır. Çözüm basit: ya kişiyi Kime satırına taşıyın ya da adını anarak ondan ne beklediğinizi yazın.
Tek cümle: "Can Bey, teklifin maliyet bölümüne cuma gününe kadar bakabilir misiniz?"
CC'ye eklemeden önce dört soru
Gönder düğmesine basmadan önce kendinize şunları sorun:
- Bu kişinin bu bilgiye gerçekten ihtiyacı var mı?
- Ondan ne bekliyorum: yalnızca bilgi mi, yanıt ya da eylem mi?
- Eylem bekliyorsam neden Kime alanında değil?
- Metinde ondan ne beklediğimi adını anarak yazdım mı?
"Ne olur ne olmaz" diye eklenen her kişi, birinin gelen kutusunu biraz daha doldurur ve önemli e-postaların gözden kaçma olasılığını artırır. Listeden çıkarmak da bir görgüdür: konu artık birini ilgilendirmiyorsa bunu belirterek ve teşekkür ederek onu yazışmadan çıkarın.
Aynı özen yanıt verirken de geçerlidir. "Tümünü yanıtla", yanıtınızı listedeki herkesin bilmesi gerekiyorsa kullanılır; "teşekkürler" ya da "aldım" gibi kısa yanıtlar için yalnızca gönderene yazmak yeterlidir.
Aynı e-posta, iki hâli
Bir satış uzmanı, müşteriye gidecek teklifi ekip arkadaşlarına gönderiyor. Kime satırında ürün yöneticisi, CC'de finans ekibinden bir uzman ve bölüm müdürü var. Metin şöyle:
"Merhaba, ekteki teklifi inceleyebilir misiniz? Teşekkürler."
Üç kişi de aynı şeyi düşünür: bu inceleme benden mi bekleniyor? Birkaç cümle eklenince aynı e-posta şöyle görünür:
"Merhaba Deniz Hanım, ekteki teklifin teknik bölümünü perşembe akşamına kadar gözden geçirebilir misiniz? Can Bey, maliyet tablosuna sizin de bakmanızı rica ediyorum. Bölüm müdürümüzü bilgi için ekliyorum; teklif cuma günü müşteriye gidecek."
Artık herkes rolünü biliyor: biri inceleyecek, biri tabloya bakacak, biri yalnızca bilgi alacak. Can Bey'den de eylem beklendiği için onu Kime satırına taşımak daha da iyi olur.
Bir cümle yeter
CC'yi doğru kullanmak için kural ezberlemek gerekmez. E-postaya eklenecek tek bir cümle, CC'deki herkese neden orada olduğunu ve ondan ne beklendiğini söyler. Gereksiz yanıtlar azalır, beklenen yanıtlar zamanında gelir ve kimse "beni neden CC'ye koydu?" diye düşünmek zorunda kalmaz.
Bir sonraki e-postanızda CC satırındaki her ad için kendinize sorun: bu kişi neden burada ve bunu metni okuyunca anlayabilecek mi?
SALT Academy & Consulting'in "Seni Neden CC'ye Koydum?" webinarında bu konuyu ekiplerle birlikte, katılımcıların kendi e-postaları üzerinde çalışıyoruz. Ekibiniz için ayrıntılar: saltacademyconsulting.com/egitimler